Podiumbeest Tromp weigert zich te laten vangen of tegenhouden door hokjes, genres, taboes of tijdsgeest: ze breekt er altijd doorheen. Cabaret wordt gezien als makkelijk vermaak, maar Tromp bewijst dat humor allesbehalve tandeloos is. 



Darwin noemde humor een vorm van agressie, een manier om dominantie uit te oefenen op de ‘slachtoffers’ van de grap. Dat strookt met de humor waar Elfie mee opgroeide. Spotten, kwetsen, alles was geoorloofd voor een ‘goede’ grap. In haar puberteit verging Tromp haar het lachen voor de humoristen in haar omgeving, met de steeds prangender wordende vraag: maar waar lach je nu echt om?

De voorstelling is enerzijds een cabaretshow, anderzijds een onderzoek naar humor en de impact ervan. Tromp test verschillende stellingen en hoe je humor kunt gebruiken om degene te worden die het laatst lacht.

De pers over
”Liedjes met een stem, zo warm, zo diep. Tromp boeit vanaf de eerste seconde”- Algemeen Dagblad
”Sexy, scherp en subversief” - BN de Stem
”Elfie Tromp giet haar woede in krachtige liedjes, sterke verhalen, zachte tonen en soms gewoon ronduit furieuze monologen – zolang je je woede niet alsmaar hoeft te onderdrukken, kan het vele vormen aannemen. Kan het misschien zelfs gelukkig maken, wie weet.” - Theaterkrant

Credits:
Spel en tekst: Elfie Tromp | Liedjes: Jan Groenteman | Regie: Marcus Azzini | Dramaturgie: Céline Buren | Foto: Marc Deurloo

Over Elfie
Elfie Tromp is een geëngageerde en uitgesproken theatermaker en schrijver, bekend om haar feministisch punkcabaret: ontregelend, fel en onverwacht humoristisch. Na haar theateropleiding aan de HKU ontwikkelde deze duizendpoot zich eerst literair met drie romans, een dichtbundel en als stadsdichter van Rotterdam. Nu tourt ze met haar soloshows en staat ze opnieuw op de bühne van Walhalla. Eerder ook te zien op De Parade, Oerol, Lowlands en De Karavaan.